donderdag 21 mei 2020

Een crash, een crash en nog een crash / A crash, a crash and another crash

Nog even een lekker ritje met Hans F. op een mooie zonnige zaterdagochtend in maart.

english For English please scroll down.

Het gaat als vanouds, genietend langs de Rotte.
Een stuk verder, onder de A12 door, op de brede dijk naar Zevenhuizen geven we nog wat extra gas. Hans rijdt een stukje voor mij, een brommertje haalt mij in, ik geeft nog meer gas en haal het brommertje in en kom naast Hans te rijden. So far, so good.

Genietend van het mooie weer en de snelheid rijden we verder over de dijk, totdat ik iets in mijn ooghoek zie.
Hans komt abrupt naar links en met een doffe klap beukt hij mijn Quest naar opzij, richting het water.
Ik sta vlak voor het water stil, Hans stuurt scheldend zijn Quest naar rechts.
Toevallig hadden wij beide onze camera's aan, maar niet met de bedoeling om dit te filmen.
Voor de ongeduldigen onder ons, beelden van de crash op 7:09 e.v.

Zo ben je lekker aan het touren ...

En dan opeens: Kaboem !
En zo zit je dan even later aan de koffie bij mensen die je nog nooit eerder hebt ontmoet, een schadeformulier in te vullen.
Hun hond, een soort van zwarte Sint Bernard, wilde visite begroeten en stoof plotseling het erf af, zo de weg op.
Gelukkig alleen materiele schade, kraken, een scheur in de body en zelfs een lekke band (!)
De hond had niets.
Nou ben ik geen honden man, maar zelfs ik kon zien dat dit een trouwe lobbes was, een goedzak die net als alle andere honden werkelijk geen flauw benul heeft van de menselijke verkeersregels.


Een lelijke winkelhaak in het vooronder.
Vervolgens het traject van verzekeringspapieren opsturen, offerte bij Velomobiel.nl opvragen, reparatieafspraak maken, Quest naar Dronten, 2 weken wachten en daarna weer ophalen.
Ik moet zeggen dat de verzekering het netjes heeft afgehandeld. Aan de hand van de offerte had ik gevraagd om het geld direct op rekening van Velomobiel.nl te storten, dat was binnen een paar dagen geregeld.

In de wachtkamer tussen de andere patienten
Nu de Quest voor herstel toch in Dronten staat, ook maar eens vragen voor een onderhoudsbeurt. Want die schijnen Velomobielen nodig te hebben. Gelukkig kon Paulus daar nog wat tijd voor vrijmaken.

Een paar dagen later bericht uit Dronten. Zo te zien gaat het voorspoedig met de patient.

Hechten voor het lamineren
En een paar dagen later nog een bericht.

Mooi wit is niet lelijk ;-)
Voor zover het bodywerk, nu onderhoud:

Slag in het achterwiel ? (hint: check de reflectiestreep)
Ik kreeg wel eens van mensen te horen die achter mij reden dat het leek alsof er een slag in mijn wiel zou zitten. Ik voelde dit niet tijdens het rijden (zou ik dan zo ongevoelig zijn ?) en thuisgekomen kon ik ook niets vreemds ontdekken.
Paulus wist mij te vertellen dat dit hoofdzakelijk werd veroorzaakt doordat de buitenband niet goed in de velg aansloot. Beetje smeermiddel erop, iets harder oppompen en 'Plop !'.
Hmm, dat ik daar zelf nooit achter was gekomen ...

Verder kon hij mij mede delen dat de ketting aan vervanging toe was. En dus de cassette achter ook.
Donders, dat na zo'n 20.000 km al ? Tja, versleten is versleten, dan graag vervangen alstublieft.

Het schakelen was ook iets mee, al tijden dat ik niet op het grootste blad achter kon komen. Nou was dit op zich nooit een probleem, ik reed gewoon op het een na grootste blad weg.
Dus het hele versnelling systeem is ook nagekeken, versnellingskabel vervangen (bleek ik indertijd niet goed gemonteerd te hebben), derailleur incl. ophangoog opnieuw afgesteld.

En toen brak de grote dag aan. De Quest kon opgehaald worden.
In Dronten aangekomen stond de Quest al te schitteren in de zon. Gek, wat mij het eerste opviel was dat de krassen op de smurfenmuts ook bijgewerkt waren !
Ik had voorzichtig aan Paulus gevraagd of hij het spuitpistool wellicht leeg kon spuiten over deze lelijke krassen, maar dat scheen niet zo te werken. Ik kreeg een heel technisch verhaal over schuren, niet in 1 keer dekkende laklagen, kleurverschil, maskeren, etc. waaruit ik opmaakte dat ik dit als een hele aparte klus moest zien.
Ik had mij er al bij neergelegd dat dit niet zou gaan gebeuren.

Het eerste proefrondje rijden was een feestje. Soepeltjes schakelend zoefde ik door de straten van het industrieterrein.
Als laatste regelde Theo nog nieuwe O-ringen voor in de kettingrol en toen konden wij vertrekken.

Wij ? Ja, ook Hans kwam zijn gerepareerde Quest ophalen, Kevin zijn kakelverse Quattrovelo+ en AJ was vanuit Gouda komen fietsen met de Milan om wat spullen op te halen.
Op gepaste afstand reden wij richting het zuiden waar wij ter hoogte van Almere Martijn in zijn oranje Quattrovelo tegen kwamen.

Het was een heerlijke rit, totdat ik ter hoogte van Haarzuilens opeens in het luchtledige trapte.

De oorzaak moet ergens hier te vinden zijn ...
Zo op het eerste gezicht te zien lag de ketting eraf. Tja, kan gebeuren.
Maar toen ik met een in de berm gevonden latje voorzichtig de ketting terug probeerde te wurmen, bleek er meer aan de hand te zijn. De hele kooi van de derailleur kwam naar beneden zetten !

Ketting tussen grootste blad achter en achterwiel
Nee, dit is niet zoals het zou moeten

Volgens mij hoor jij niet onderin het kapje !
Onderin het kapje van de derailleur vond ik een klein borgclipje. Hmm.
Toch maar even advies vragen aan Velomobiel.nl

'Tja, ach, het is wel te doen, gewoon even de ketting loshalen, met een inbussleutel 5 de derailleur loshalen en dan de boel weer in elkaar, let er op dat de veer met het uiteinde wel in het gaatje ...'
Nee, ik zag het niet zitten om midden in de polder te gaan zitten prutsen. Gelukkig vonden we AJ bereid om mij en de Quest op te pikken. Alleen zou dat nog even kunnen duren.
De watervoorraad werd verdeeld en Hans en Kevin gingen samen verder.
(AJ was halverwege de Vogelweg terug gegaan naar ICB in verband met een gebroken spaak, Martijn was vlak hiervoor al afgeslagen richting Nieuwkoop)

Ja, daar sta je dan. In the middle of nowhere.
De achterkant van de Quattrovelo en QuestXS werd al snel kleiner.
Nou, nu maar wachten. Slechts anderhalf uur. Laten we het een meditatief moment noemen.

Het uitzicht voor de komende anderhalf uur

Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw ...

... kl...te derailleur, krijg een douw !

Oopsie ! was het hier dat dat klemmetje op het asfalt viel ?
Na dik anderhalf uur was het gedaan met de serene rust.
AJ was na zijn ritje Gouda - Dronten - Gouda (respect !) in de auto gesprongen om mij en de Quest op te halen. Niet veel later waren de Quest en ik weer terug in Nesselande.
AJ, hartstikke bedankt ! Jij hebt jouw Rotte Rijders shirt verdient !

Theo had een uitgebreide YouTube video opgestuurd hoe de derailleur precies in elkaar moest.
(niet exact hetzelfde type, maar het principe blijft hetzelfde)

En als je het eenmaal een keertje gedaan hebt, weet je precies hoe of het moet en wat je tegen kan komen.

Eenmaal thuisgekomen eens op het gemak de video en derailleur bekeken. En met de tips van Theo was het in elkaar zetten niet moeilijk.

Zo moet 'ie zitten dus.
Het moeilijkste was nog om de ketting door de kettingbuis heen te krijgen.

Maar wat is nu de oorzaak ? Jarenlang gereden zonder derailleur perikelen en nu opeens vlak na een onderhoudsbeurt ...
Theo wist mij te vertellen dat dit zeer zelden voorkomt. De borgclip zit ook dusdanig weggestopt, daar kom je met regulier onderhoud niet bij. Sterker nog, er valt hier niets te onderhouden.
Dus laten we het maar op domme pech houden.

Die komt nooit meer los.
En om er voor te zorgen dat mij dit geen 2e keer overkomt, voor de zekerheid een kabelbindertje er doorheen.
Nu rijdt de Quest 783 weer als nieuw !







english  On a sunny saturday morning in march we went for a nice ride. 

Like always, enjoying the scenery along the river Rotte.
A bit further on, we arrived at the broad dike leading to the village of Zevenhuizen, and put the pedal to the metal, err, the pedal to the carbon.
Hans is riding 20 m meters in front of me, a moped is overtaking me, I push a little harder and overtake the moped again and end up riding full speed next to Hans. So far, so good.

Enjoying the speed and nice weather we ride along the dike, until I spot something in the corner of my eye.
Hans abruptly came to the left, a dull thud, and all at once my Quest is pushed aside, to the water.
I managed to stop the Quest before entering the water, Hans steers his Quest to the right, shouting things I cannot repeat here.
We planned to take some nice action shots of our ride, this scene was never our intention.
For the impatient ones among us, the scene of the crash starts at 7:09.

Enjoying the ride ...

And suddenly: Kaboom !
And a few moments later you're drinking coffee with people you've never met before, filling in assurance forms.
Their dog, a kind of black St. Bernhard, suddenly ran through the open gates to greet visiting friends.
Fortunately everybody was all right. Just some body damage to the carbon hull and even a flat tire (!)
Even the dog was all right.
Although I'm not a dog person myself, even I could notice this was a lamb and just like most other dogs doesn't have a clue about human traffic rules.

An ugly snag in the forecastle.
And now comes a time of sending in the forms, getting an estimation from Velomobiel.nl, making an appointment, getting the Quest to Dronten, waiting for 2 weeks so Paulus, Theo and Allart can preform their magic before we can pick it up again.

In the waiting room with the other patients
While the Quest is in Dronten, I guess it's a good time to get some maintenance. Because even Velomobiles need that from time to time. This was no problem for Paulus.

Ah, a mail from Dronten. As the picture shows, the patient is doing well.

Stitches before laminating
And a few days later another mail.

As good as new !
That was all about the bodywork, now for some maintenance:

Buckled rear wheel ? (hint: check the reflection stripe)
Some people told me it looks like there was a wobble in my rear wheel. I didn't noticed it while riding (am I that insensitive ?) and looking at the rear wheel at home I didn't see anything strange.
Paulus told me it was the outer tire, a bit of lubricant, a bit of extra air and 'Pop !' there you are. 
Hmm, I could have done this myselve ...

Also the chain was worn and should be replaced. Just like the cassette.
Only after about 20.000 km ? Oh well, if it's worn, it's worn and should be replaced.

Shifting was off as well. I was already used of not using the biggest sprocket at the back. So the guys at Dronten checked the whole shifting system

And then, the great day has arrived.
The Quest was ready to go back to Rotterdam ! When I arrived in Dronten the Quest was already shining in the sun. The first thing that strike me was the absence of the scratches on the top !
I had carefully asked Paulus if he would be so kind to spray the last white paint on some of the deepest scratches. He explained to me spraying paint was not an easy job, you need to sand the surface, degrease it, mask the other parts, etc. etc.
So I figured this was a polite way of Paulus telling me to forget it, too much work.
But this was a pleasant surprice !

The first round around the block was awsome ! Shifting smoothly I was flying through the streets of Dronten.
And when Theo replaced the worn out O-rings in the pulley, the Quest was even more quiet.
At last we could go home.

We ? Sure, Hans also came to get his repaired QuestXS, Kevin came to pick up his brand new  Quattrovelo+ and AJ came all the way from Gouda in his Milan to get some stuff.
Riding more apart as usual due to the Corona restrictions we went south and near Almere we encounter Martijn with his orange Carrotovelo, no, euh, Quattrovelo.

It was a lovely ride until about 40 kilometers from home I suddenly pedaled without any resistance.

The cause must be found somewhere back here ...
At first sight it was just the chain who needs a litte help to get back on the sprocket again. But when I was trying to get the chain back on the sprocket again, I noticed the whole derailleur cage was lying in a strange position.

Chain hidden behind the large sprocket
Nope, this is not as is suppost  to be.

I guess you don't belong there !
In the bottom of the derailleur cap I found something I've never seen before. Hmm.
Time to call Velomobiel.nl for more information.

'Well, it could be done, just cut the chain, use an Allan key no.5 to remove the derailleur and put it back together again, be sure to put the end of the spring in the right ...'
No, I had no faith in tinkering in the middle of nowhere.
Fortunately AJ was willing to get his car and pick me up (and the Quest). Unfortunately he was still riding his Milan and it should take a while before he could rescue me.
So the water supplies were split, Hans and Kevin wished me all the best and off they went.
(AJ had gone back to Dronten after a few kilometers due to a broken spoke and Martijn had already turned to Nieuwkoop)

Well, there we are. Me, myself and I, in the middle of nowhere.
The backside of the Quattrovelo and QuestXS quickly vanished at the horizon.
Now it's just a matter of sit and wait.

The view for the next few hours

The sun is shining, the sky is blue ...

... damned derailleur, get the flu !

Oopsie ! Was this the spot where the clip jumped out of my derailleur and fell on the tarmac ?
After one and a half hour AJ arrived.
He jumed in his car after a ride Gouda - Dronten - Gouda (respect !) to get me and the Quest. And within half an hour me and the Quest were back home.
Thanks a lot, AJ ! JYou've owned your Rotte Rijders shirt !

Theo send an extensive YouTube video about how to put the derailleur back together again.
(not exactly the same type, the principle is still the same)

The next day I studied the video and my derailleur. With some helpfull tips and tricks of Theo reassembling the derailleur was not so difficult.

This is how it should be.
The hardest part was to put the chain back into the tube again.

But what was the cause ? For years and years I'm pedalling happily without any derailleur problem and barely 100 kilometers after maintenance ...
Theo told me this was something that he had only see a couple of times in his life. This clip lives on a place at the derailleur where a normal person doesn't come. Not even for maintenance.
So let's call this a once in a lifetime experience.

This will never ever happen to me again.
And just to be sure this will never happen again, I secured it with a tie-wrap.
Quest 783 rides like new !








maandag 30 maart 2020

Nieuwe banden / New tires

Nieuwe banden, vroeg of laat zullen we er aan moeten geloven.

english For English please scroll down.

Vooral door het remmen wordt het rubber zwaar op de proef gesteld en ook van mijn Gocycle banden begon op sommige plekken al het canvas door het loopvlak heen te komen. De hoogste tijd voor nieuwe sloffen.
Nu is de keuze stress voor Questrijders groter dan voor bijvoorbeeld DF rijders. Vanwege de kleinere wielkast van de DF is de keuze van de banden beperkt.

Maar goed, de Gocycles zijn mij goed bevallen, dus afgelopen zaterdag besloten de lokale middenstand in deze barre Corona tijden eens een financiele injectie te geven en een paar nieuwe Gocycles besteld.

Aangezien ik deze week hoofdzakelijk thuis zou werken had ik mijn huisadres ook als afleveradres opgegeven.
Nog even begon ik te twijfelen toen bekend werd dat mijn aanwezigheid op woensdag 1 april op de zaak gewenst was. Ach, het zou geen probleem voor mij zijn als de levering donderdag of vrijdag plaats zou gaan vinden.
De banden zullen mijn relatief korte ritjes nog wel uithouden en er zat een speciale track-and-trace optie op mijn zending, dus die zou ik op de voet kunnen volgen !

Helaas, die vlieger ging niet op. 
Want nog geen 48 uur na mijn bestelling werd er al een pakket bij mij aan de deur afgeleverd.

Garden Boy ?
Je raadt het al, daar waren de Gocycles al ! Met recht een snelle band ;-)

2 sets, links en rechts
En netjes 2 sets, links en rechts. Kijk maar eens goed naar het profiel.
Ik monteer ze dusdanig, dat als je er bovenop zou kunnen kijken, het profiel een pijl vorm die naar voren wijst.
Bij het rijden op een nat wegdek komt de punt van de 'pijl' het eerst in contact met het wegdek en gaandeweg verplaatst die het water naar buiten.

Is dat belangrijk ?
Nee. Bij het rijden met droog weer merk je er niets van en ik meen ergens gelezen te hebben dat aquaplaning bij (lig?)fietsen pas optreedt bij snelheden rond de 220 km/uur.
Maar ik rij nou eenmaal fijner als voor mezelf weet dat het profiel de juiste kant op wijst.




english New tires, sooner or later we'll all need a pair.

Especially braking will cause a lot of wear on the tires and also my Gocycles started to show some canvas at certain places.
Time for some new rubber.
But what kind  of new rubber ? There's so much to choose from, as a Quest rider. When riding for instance a DF, life is much more simpler. Due to the narrower wheel arches, the choice of tires is much more limited.

Oh well, I like the Gocycles so I decided last saturday to put a financial boost in the local economy during these fierce Corona times and ordered a set of new tires.

And because I worked from home this week my home adress was also the delivery adress.

When the company asked my to come to the office the first of April I started doubting. Oh well, it  shouldn't be a problem if they deliver the goods on Thursday or Friday.
The old tires will survive my relative short rides and my delivery came with a special track-and-trace option, so I could follow my ordere every minute of the day !

No, that didn't worked as planned.
Because before I could check the track-and-trace code, within 48 hours, a package was delivered at my door.

Garden Boy ?
You've guessed it, there they are, the Gocycles ! Truely a fast tire ;-)

2 sets, left and right
And I've got two sets as well, left and right. Check the profile on the tires.
I'll mount them in such a way, that if one could look on top of then, the profile will make an arrow pointing forward.
So when riding on a wet road, the point of the arrow will come in contact with the road first and while rolling the profile will displace the water outwards.

Does this matter ?
No. When riding in dry conditions one doesn't notice a thing and I think I've read somewhere aquaplaning in recumbent riding starts at  about 220 km/h.
It's just something between my ears, I ride much more comfortable knowing the profile of my tires is right.