zaterdag 26 november 2016

Frisse Rit / Chilly Ride

De daken zijn wit aangevroren en de zon doet z'n best om door te breken.

english For English please scroll down.

Maar het is droog en morgen komt er van fietsen niets, dus maar een klein ritje gemaakt.
De kou heeft het overgrote deel van de bukkers van de fietspaden gedreven, een enkeling doet z'n best met de wind in de rug, valt mij op.
Verder een hoop hardlopers, waarvan vele bekende.

Even verderop, bij de roeibaan, had ik het gevoel alsof de Quest begon te kwispelen. Dus snel het gas eraf en kijken of de achterband niet zacht was.
Hmm, nee, nog net zo hard als vanochtend.
Het is mij opgevallen dat de achterband zo'n beetje iedere week weer wat opgepompt moet worden. Waarschijnlijk sluit het ventiel niet helemaal goed af sinds ik bij het losdraaien opeens het hele binnenwerk in handen had.

Ondanks de kou is het mooi rijden, voor degene die niet zijn gaan fietsen hierbij nog een kleine impressie van wat ze gemist hebben:

De Rotte


Ter hoogte van de A12viel mij opeens een soort van olievlek op in de lucht (iets boven het midden van de foto). Helaas komt het niet zo duidelijk uit op de foto.
Olievlek in de lucht ?
Voor de liefhebbers hierbij de Strava rit.
Of de Relive rit.


english The rooftops are frozen white and the sun is trying to break through.

But it's still dry and tomorrow there's not time to go so lets take the Quest for a ride.
The cold has chasen the majority of the diamond frame riders away and the few I encounter are all riding with the wind in their back.
There are a lot of joggers around, enjoying the fresh air.

Lateron, at the rowing lanes, it seems as if the Quest was waggling its tail, as if the back tire has lost its pressure. So i had to stop and check but the tire was as hard as it should be.
I noticed the back tire loses some pressure over the week.
Probably the valve isn't airtight anymore since I removed the inner valve unintentionally. (I thought I was opening the valve but I turned the whole valve out of the stem)

Despite the chilly weather it's nice to ride. For those who couldn't ride, a small impression of what they missed:

The river Rotte


Suddenly I spotted a kind of oil patch in the sky (somewhat above the middle of the photo).
Oil in the sky ?
For the interested hereby the Strava ride.
Or the Relive Ride .
 

woensdag 9 november 2016

Escorte voor Roef en Ed / Escorting Roef and Ed



Roef en Ed zouden van Maassluis terug naar Nijmegen fietsen, ondertussen nog een stukje mee liggen met Liever Liggend Gouda en vroegen aan mij of ik ook mee wilde gaan.

english For English please scroll down.

Op zich leek mij dit wel leuk, echter de weersvoorspelling was nou niet echt denderend te noemen en mijn conditie (Even niet forenzen) was nog niet echt optimaal te noemen.

Een stukje meerijden kan natuurlijk altijd, dus de stoute schoenen maar aangetrokken en hopen dat we tussen de buien door zouden kunnen fietsen.

Op zondagochtend nog even naar de buienradar gekeken, zag er niet echt hoopvol uit. Maar goed, ik had toegezegd en om nu af te zeggen was ook weer zowat.

Bij het checken van de banden voelde de achterband ietwat zacht, dus daar moest eerst nog een beetje verse lucht in. Zo, even het wiel draaien zodat het ventiel binnen bereik is, wieldoekje gedeeltelijk losmaken en het ventiel wat open draaien. PSSHHH !
Hmm, dat kan nooit de bedoeling zijn. Nogmaals dichtgedraaid en weer open, PSSHHH !
Nee hè. Niet vlak voor ik moet vertrekken.

Ik rij de Quest een stuk de kamer in zodat ik er beter bij kan. Quest op z'n kant, wieldoekje er af en het Franse ventiel goed vast gedraaid en het dopje bovenop een paar slagen los zodat ik de Kojak op de juiste druk kan brengen.
Nu snel de Quest weer op z'n wielen en bellen met Roef om te horen of ze nog op schema liggen. Geen gehoor.

Terwijl ik de Quest richting de deur rij, valt mijn oog op een klein, doorzichtig onderdeel op de televisie tafel. Het ventieldopje ! Bijna vergeten.

Ik ga niet nog een keer met de Quest door de kamer slalommen en wurm mezelf tussen de Quest en de televisietafel en met wat prutsen lukt het me om het ventieldopje terug te plaatsen.

Nog even de action cam gepakt, de batterij was nog volledig opgeladen, precies zoals ik 'em een tijdje terug had weggelegd. Bij het testen van het beeld bleek de batterijcapaciteit terug te vallen naar de helft. Donders, dat was niet de afspraak ! En gezien de grote regenkans moest ik wel van de onderwaterbehuizing gebruik maken en dan past het snoertje naar de USB poort van de Quest niet.
Nog een final check en nu bleef het scherm totaal zwart, de camera was ook niet meer uit te zetten ?!?  Jammer dan, volgende keer eerst de batterij maar volledig opladen. Volledig opladen en dan een tijdje niet gebruiken werkt klaarblijkelijk niet. :-(

Nogmaals bellen met Roef, ze waren op vijf minuten van het ontmoetingspunt. Opschieten dus.
Maar toen ik de sleutel uit de achterdeur wilde halen, bleef deze heel eigenwijs zitten !@#$% !!!
En ik had alle sloten recentelijk nog van slotspray voorzien.

Tja, dan maar Roef bellen en zeggen dat ik het niet ga redden. Anders rij ik later wel achter ze aan, ik kan niet zomaar de deur open laten en zij staan op tijd.

Na flink wat morrelen lukte het uiteindelijk toch om de sleutel uit de deur te krijgen en snel in de Quest gestapt, terwijl de eerste druppels al enthousiast op de neus van de Quest begonnen te springen.

Roef en Ed stonden al te wachten op de Boulevard, dus na een snelle kennismaking op richting Gouda.

Zie je het dreigende wolkenfront al ? (Foto toerkanjer)
Een stukje boulevard met uitzicht op de Zevenhuizerplas, via de Brandingdijk alwaar we een roedel ganzen van het fietspad af moesten toeteren en dan afslaan naar de Westringdijk richting het immer pittoreske Nieuwerkerk aan den IJssel.

Westringdijk (Foto toerkanjer)
Dan nog een mooi stukje door het bos tussen de A20 en Nieuwerkerk om vervolgens in 1 streep richting Gouda te rijden.

Hele donkere lucht boven Gouda. (Foto toerkanjer)
Nog voor Moordrecht zag de hemel boven Gouda er donker en dreigend uit en hel leek wel alsof een wolk zwaar van de regen naar de aarde was afgezakt.

Uiteindelijk kwamen we in de stromende regen aan in Gouda, waar de Ruud en Marco al stond te wachten onder het afdakje van de Waag. Nadat Ed de nodige stroopwafels had ingeslagen en de laatste rijder zich gemeld had, ging het hele spul op pad. Terwijl de meute afsloeg richting Haastrecht, ging ik terug richting Rotjeknor.

Echte regendruppels !



english  Roef and Ed would travel from Maassluis back to Nijmegen and also travel along with the ride of Liever Liggend Gouda and asked me to accompany them.

A great idea, but the weatherforcast predicted rain (not my favorite kind of weather to make a ride) and my shape still wasn't optimal (No commuting).

But it won't harm to join them for a couple of kilometers, so I agreed.

On a sundaymorning I checked the weaterforcast, didn't look good. Well, I had agreed to join them so it's too late to cancel.

Just a quick check of the tires and I noticed the back tire was somewhat soft. No problem, just a small turn of the wheel so the valve is in reach, undo the wheel cover and open the vale a little. PSSHHH !
Hmm, that's stange. Again closing and opening the valve again. PSSHHH !
Oh no, not just before departure !

I push the Quest into the middle of my room and put it on its side.n Undo the wheelcover completely and readjust the valve. Now I can put in some fresh air and the Kojak is solid again.Quickly the Quest back on its wheels and a quick call to Roef. Are they still on schedule ?
The phone is not answered.

In the mean time I push the Quest to the door and my eye caught a small transparent object on the television table. It's the valve cap ! Almost forgotten to but it back.

I refuse to slalom the Quest again through my room so I squeeze myself between the television table and the Quest. With a bit of 'blind tinkering' I managed to put the valvecap back on the valve.

I grab the Denver action cam and put it on the Quest. The battery was still 100%, just as I left it  a while ago. While testing the viewpoint of the camera, the indicator showed only 50%. And with the next test the battery was completely empty. Too bad.
And because of the rainy weather I had to use the underwater housing, so it was impossible to charge it via a cable.
Oh well, never mind. Better luck next ride.

Another phonecall to Roef, they were only 5 minutes away from our meeting point. Hurry up !
But when I tried to remove the key from the back door, it got stuck. !@#$% !!!
How could that be possible ?!? I recently lubricated all locks.

Well, the only thing I could do was to call Roef again and cancel our meeting. They are on a thight schedule. In the mean time I'll try to fix the lock and cath up with them later.

After some fumbling I managed to free the key from the lock, so I pushed out the Quest and got in, while the first droplets of rain were jumping around on the nose of the Quest.

Roef and Ed were already waiting on the Boulevard, so after a quick meeting we started going to Gouda.

Do you see the oncoming weatherfront ? (Foto toerkanjer)
We travelled along the Boulevard with a view on lake Zevenhuizerplas, via the Brandingdijk (where we had to toot away a flock of geese) we turned to the Westringdijk, heading for Nieuwerkerk aan den IJssel.

Westringdijk (Foto toerkanjer)
A nice ride through the woods between the highway A20 and Nieuwerkerk and from there it's almost 1 straight line to Gouda.

Very dark sky above Gouda. (Foto toerkanjer)
Eventually we arrived in the pooring rain in Gouda, where Ruud and Marco were already waiting. After Ed has bought himself some real Goudse Stroopwafels and the last rider had arrived, we could go. And while the pac headed for Haastrecht, I went back to Rotterdam.
Real raindrops !


zondag 30 oktober 2016

Even niet forenzen / No commuting

Dinsdag vroeg een collega mij om zijn later dienst op de donderdag te ruilen voor mijn late op de vrijdag. Even snel naar het weer gekeken en : Deal !

english For English please scroll down.

Helaas liep de praktijk wat anders. Op de woensdagavond voelde ik een dringende aandrang waar ik wel gehoor aan moest geven.

PHILIPS HD7817/10 Senseo Original Wit
Mijn ingewanden produceerden het geluid gelijk een koffie zettende Senseo. En het resultaat was bijna hetzelfde : warm, bruin en vloeibaar compleet met 'crema laag' erop.
Dit proces herhaalde zich zo'n beetje ieder anderhalf uur gedurende de nacht, waarbij ook de dubbelfunctie duidelijk werd.
Het liggen in de Quest kan ik wel vergeten zo, voor nu blijft het zitten op de troon met emmer op schoot.

De volgende ochtend zag ik zo wit als bovengenoemd apparaat en liep net zo krom.
Hmm, dit moet haast wel het 'Senseo-WC-Eend virus' zijn geweest.

WC-Eend ? Jazeker, want met deze druk opbouw kwam zelfs IK tot onder de rand !

Na een aantal dagen kwakkelen gaat het nu weer wat beter, ik zal alleen weer van voren af aan moeten beginnen met het opbouwen van de conditie.
Maar goed, er zijn ergere dingen op deze wereld.


english Last tuesday a collegue of mine was wondering if I would swap my friday lat shift for his thursday late shift. A quick peek at the weather forcast and : Deal !

Unfortunately practice was different. On wednsday evening I felt a certain urge, a call from nature I could (or should) not resist.

PHILIPS HD7817/10 Senseo Original Wit
My intestines produced a sound equal to a coffee producing Senseo. And the result was almost the same: a warm, brown liquid complete with a 'crema topping'.
This proces repeated itself every one and a half hour during the rest of the night. Even now the double function came clear.
I can forget about lying in the Quest, for now it will be sitting on the throne with a bucket on my lap.

The next morning I looked as pale and also stood as crooked as the Senseo machine above.

Hmm, this must have been the Senseo virus.

After a few days it's going better. I only have to start all over again with building up my endurance.
But let's face it, there are worse things in this world.


woensdag 19 oktober 2016

Wielkasten schoonmaken 2.0 / KABOOM !!!

Woensdag ochtend, zit net aan de koffie bij te kletsen met een ex-collega totdat een enorme knal ons een halve meter in de lucht doet springen. Snel de stoppenkast nagekeken, nee, niets te zien.

english For English please scroll down.

Ik loop weer terug langs de Quest (ja, deze staat binnen in de huiskamer) en ik zie er een hoop modder onder liggen die er voorheen nog niet lag.
Uit nadere inspectie bleek dat de Furious Fred de 6 bar op dat moment toch te veel vond.

Van Furious Fred naar Serious Flat.
Zo, weer een kilo lichter.

de Quest stond met z'n neus naar rechts
Hoe kan nu zoiets gebeuren ?
Een week geleden stond ik nog met een lekke band en heb de Furious Fred vervangen door de Kojak.
Toen ik een paar dagen later 's avonds nog ff snel een rondje wilde gaan fietsen bleek dat de Kojak zo goed als leeg stond. Jammer, kan gebeuren, dus dan maar ff snel weer de Furious Fred erom en snel fietsen voor het te donker wordt. (Tja, heeft Hans F. wel een lampje voor op z'n hoofd bij het trailen, maar geen licht op de Cheetah ...)
Na een relatief kort rondje de Quest weer binnen gezet en daar is 'ie blijven staan tot deze woensdagochtend.

Maar wat nou de trigger is geweest, geen idee.
Ik ben alleen blij dat dit niet tijdens het fietsen gebeurde. Ik moet er niet aan denken om met volle snelheid een klapband te krijgen.
Een week geleden betrof het een flinke doorn die ervoor zorgde dat de achterband in een paar minuten zacht was. Een raar gevoel als de Quest opeens begint te kwispelen.

Every Rose has its thorn ...
's Middags maar even de Quest op z'n zij gelegd.
Zo, dat is behoorlijk geweld gegaan !
De hieldraad van de buitenband is gebroken, band ligt er ook af aan de derailleur kant.
De binnenband heeft een scheur van zo'n 40 centimeter, plakken is zinloos.
Het wieldoekje is uit de houders gesprongen en bij het terugplaatsen bleek dat de hoepel op 3 (!) plaatsen gebroken was.

Zelfs de modder uit de wielkasten voor is eruit geklapt !



Ik heb de hoepel omgewisseld zodat ik het wieldoekje aan de derailleur kant niet stuk hoefde te knippen (of het hele achterwiel te demonteren) en een nieuw staafje besteld bij Velomobiel.nl

En dan komt nu het moeilijkste onderdeel, welke band gaat de opvolger worden van Furious Fred ?



english Wednesday morning, we're just enjoying our coffee when we hear an enormous loud bang.
A quick inspection of the fuse cabinet, no, all clear.

I walk back along the Quest (yes, it's parked in my livingroom, so what ?) and I noticed a pile of mud underneath which I hadn't noticed before.
It seems Furious Fred didn't like the 6 bar at that moment.

From Furious Fred to Serious Flat.
At least a few pounds less weight ...

Nose of the Quest was pointing to the right.
How can this happen ?
About a week ago a big thorn went right through the Furious Fred so I replaced it for the Kojak.
A few days later I took the Quest for a quick ride but before I could get in I noticed the Kojak was flat. I didn't want to risk a flat in the middle of nowhere, so I quickly replaced the Kojak for the Furious Fred. The ride went fine, was even a bit short. After the ride I put the Quest back inside and there it stood until this wednesday morning.

What causes this explosion ? I've got no idea.
All I know is that I'm very happy it didn't occurred during a ride at full speed.
A week ago a thick thorn reduced the pressure in a few minutes and I must agree it's very unpleasant when your Quest suddenly starts wagging its tail.

Every Rose has its thorn ...

In the afternoon I put the Quest on its side to inspect the damage.
Well, that must have been quit a force !
The steel thread of the Furious Fred is broken and this side of the tire is outside the rim. (on the derailleur side of the Quest.)
The inner tube has a cut of about 40 centimeters.
The wheel cover was also blown off and the glasfiber rod was broken in 3 (!) places.

Even the mud of the front wheel arcs was blown out !




I changed the glasfiber rod so I did't have to remove the wheelcover (or remove the back wheel) and ordered a new glasfiber rod at Velomobiel.nl

And now the hardest part, which tire shall be the successor of the Furious Fred ?


dinsdag 18 oktober 2016

Rotte Rit nr. 03, the White Edition / Rotte Rit nr. 03, the White Edition

Klokslag zes stonden we op de Boulevard bij het skatepark Nesselande, Marius, Marco, Rudolf, Hans en ondergetekende, klaar voor de Rotte Rit nr. 3.

english For English please scroll down.

Marius in z'n witte Fiets&Maker Quest XS, Rudolf in een witte Evo, Hans F. met wit t-shirt (en matzwarte Optima Cheetah), Marco met een knalrode Challenge Seiran (en oranje polo) en ondergetekende met witte carbon Quest.

Riding on the Willem Alexander Baan
Het idee was om lekker te gaan toeren langs de Rotte met als tussenstop de Roeibaan, waar ff gas gegeven kan worden voor degene die dat willen terwijl de anderen kunnen pauzeren en het rondje volgen.
We waren nog maar net op weg langs de Rotte en of het nu aan het brede strakke asfalt lag of dat de Evo van Rudolf de Roeibaan al rook, opeens ging het gas erop en daar ging 'ie, als een pijl uit de boog ! Natuurlijk werd de achtervolging gelijk ingezet door de Questen en voor we het wisten reden we 50 +.

Oei, even dimmen, we zitten nog aan het begin van de rit.
Na het rondje roeibaan ging het verder langs de Rotte, om daarna af te buigen richting Den Haag.
Ter hoogte van station Zoetermeer Oost zouden we eerst afbuigen richting Balijbos om zo nog profijt te kunnen hebben van het weinige zonlicht.
Oh jee, haarspeldbocht recht vooruit ...
Helaas, de Quest XS van Marius zag de brug over de A12 en ging daar dus omhoog. Maar hij wist waarschijnlijk niet dat er een krappe en een te krappe haarspeldbocht in de oprit zat ...
Terug(fluiten) was geen optie, dus dan maar er achteraan. Mooi dat de route zo flexibel is ;-)

Toch weer uitgekomen op het fietspad langs de A12, nog even verder richting Den Haag en dan onder de A12 door terug via het Balijbos. Wederom die hoge brug op. Ergens halverwege bij een haarspeldbocht moesten de Velomobielen flintstonen met als gevolg een opstopping, Marco kon er met z'n Seiran nog net doorheen slalommen.(zie 6:20 en verder in de film)
Over de brug, naar beneden scheuren en nu linksaf terug richting de Rotte, weer op het fietspad langs de A12.

De Evo en Quest XS reden de afslag voorbij (tja, als niemand ze verteld dat ze deze afslag moesten nemen ...), dus gingen we rechtdoor en sloegen we af ter hoogte van Zevenhuizen. In een streep door naar de Brandingdijk met als afsluiter de Boulevard.

Voor de liefhebbers nog even de route op Strava.
Grappig is de optie Flybys bekijken, je ziet ons continue 'haasje-over' doen.

Heren, bedankt voor deze geslaagde 3e Rotte Rit !

En speciale dank aan Hans F. voor het monteren van de film. (en de speciale short version !)



english Six o'clock sharp we assembled at the Boulevard near the skatepark Nesselande, Marius, Marco, Rudolf, Hans and yours truly, ready for the Rotte Ride no. 3.

Marius in his white 'Fiets&Maker' Quest XS, Rudolf in a white Evo, Hans F. with a white t-shirt (and matt black Optima Cheetah), Marco on a bright red Challenge Seiran (and orange polo shirt) and yours truly in a white carbon Quest.

Liggen op de PPKV (Prins Pils Kano Vijver oftewel de Willem Alexander Baan)
The general idea was to go touring along the river Rotte and along the rowing lanes, where the speed freaks can get their kicks while the others can pause and view the complete 4 kilometer long track.
We just started our tour riding along the Rotte and if it was the wide, smooth tarmac or Rudolf's Evo smelled the rowing lanes, I'm not sure, but suddenly he accelerated and off he went !
Of course both Quests started pursuing him and before we knew it we hit 50 km/h !

Oops, slow down, we've just started. After speeding on the rowing lanes we continued the ride along the Rotte and went in the direction of The Hague.
Near Zoetermeer Oost trainstation we planned to go to the Balijbos (a man-made forest).

Oh dear, a thight hairpin bend straight ahead ...
Unfortunately Marius'Quest XS noticed the bridge over the highway A12 and went straight up. What he didn't know was the fact that this route contained a thight and an even thighter hairpin bend.
Going back was not an option, so we all went after him.
Isn't it nice we have such a flexible route ;-)

At the thightes hairpin bend the Velomobiles had to flintstone in order to make the turn which causes a small traffic jam, Marco could barely whizz by on his Seiran. (see from 6:20 in the film)
Over the bridge, speeding down and back to the Rotte river along highway A12.

De Evo en Quest XS missed the exit (well, actually nobody told them to take this exit ..) and kept riding straight ahead.
No problem, we take the next exit an so we went via Zevenhuizen on the dike straight to Nesselande.

For the enthousiasts: this is the route on Strava.
And if you select the option Flybys, you can see us leapfrogging.

Gentlemen, thanx for this magnificent 3th Rotte Ride !

And special thanx to Hans F. for editing the film. (and the speciale short version !)

zondag 18 september 2016

Geitenwollensokkenpraat ? / Treehuggers Talk ?

Ik rij een Velomobiel. Niet zozeer uit milieu-technische overwegingen, ik vind het gewoon leuk om te doen.

english For English please scroll down.

Maar is een Velomobiel wel zo milieu vriendelijk ?
Hmm, eens kijken. Ok, benzine verbruikt 'ie niet maar al die energie moet toch ergens vandaan komen. Al die extra macaroni komt niet vanzelf aanwaaien, nee, die moet ook geproduceerd en klaargemaakt worden.
En dan zijn we er nog niet. Wat te denken van al die douchebeurten incl. shampoo verbruik na afloop van de rit ? Vuile kleding, hup, dan maar de was in. Goed voor het fosfaatgehalte in het afvalwater.
Dat heb ik autorijders nog niet zien doen, douchen en omkleden na iedere rit !

Kijk eens naar de productie van een Velomobiel, hoe duurzaam is dat eigenlijk ? Bij een auto is het redelijk eenvoudig, einde levensduur is een enkeltje shredder. IJzer is goed te recyclen, dit in tegenstelling tot het niet afbreekbare polyester of epoxy. (hierbij moet ik eerlijkheidshalve wel vermelden dat Quest nr. 1 nog steeds rond rijdt ...)

Tja, dit gaat een vergelijking worden met veel te veel variabelen, hier kom je nooit uit.
Iedereen kan de uitkomst naar zijn of haar wensen laten doorslaan.
Ughe, ughe, UGHE !!!
Dus als het mooi weer is lig ik graag anderhalf uur in m'n Velomobiel naar het werk. En anders een half uurtje met de auto.
Tijdens het liggen van en naar het werk kan ik gelijk mijn hoofd leeg rijden en genieten van de mooie uitzichten. Het merendeel van mijn forenzenroute loopt via mooie fietspaden dwars door de polders met af en toe een pittoresk dorpje.

Laatst haalde een slecht afgestelde diesel mij in. Ik reed flink door, al mijn longblaasjes wijd opengesperd om iedere beschikbare molecule zuurstof rechtstreeks mijn bloedbaan in te schieten. Ik werd getrakteerd op een dikke zwarte wolk roet. G..tverdamme. Na deze inhaalmanoeuvre moest deze automobilist vol in de remmen voor de tegemoet komende rode auto en een paar minuten later stond ik weer achter hem te wachten bij de kruising.

Greenpeace kan trots op mij zijn. Zeker 22 % van alle fijnstof deeltjes, NOx etc. heb ik met mijn longen uit de lucht gefilterd. Als ik zo doorga, ga ik zeker eindigen bij het Klein Chemisch Afval in plaats van begraven worden of cremeren.



english  I ride a Velomobile. Not because I'm a tree hugging enviromentalist, I just like to ride it.

Is a Velomobile really so enviromently friendly ?
Hmm, let's see. Ok, it doesn't use gasoline. But all the energy has to come from somewhere. All that extra macaroni doesn't come by itself knocking at the door, no, that has to be produced and prepared as well.
And that's not all. How about every shower after each ride ? And dirty, sweat-smelling clothes ?  Every washing cycle contributes a dosis of phosphates and waste water.
Car drivers I know don't shower and change cloting after each ride !

Look at the production of a Velomobile. How sustainable is that ?
With a car, it's easy. End of life means into the shredder. Iron is quite simple to recycle, in contrast to polyester and / or epoxy. (I need to mention the fact that Quest no. 1 is still beeing used ...)

Well, this is going to be an equation with way too much variabels. Everybody can get his or her own answer.
Ughe, ughe, UGHE !!!
So, when the weather is fine I like to ride my Velomobile for one and a half hour to work. Otherwise it will take half an hour by car. During the ride in my Velomobile I can empty my head and enjoy the nice scenery.
Most of my commuter ride runs across good bicycle paths through the polders with once in a while a small picturesque village.

Lately, a poor adjusted diesel overtook me riding my Velomobile. I was riding at great speed, all my alveoli wide open to absorb every molecule of oxigen directly into my arteries. I got treated with an enormous black cloud of soot. Yuk ! During this overtaking maoeuver the black car had to brake full for the oncoming red car and a few minutes later I stood right behind him (or her), waiting at a crossing.

Greenpeace can be proud of me. Surely 22 % of al the fine particles, NOx etc. I've filtered with my lungs. On the long term, I'm quite sure I'll end up as small toxic waste instead of being buried or cremated.

zaterdag 10 september 2016

Lek 2.0 / Leak 2.0

Lekrijden, wie doet dat nou niet ? Helaas leven we niet in een perfecte wereld met pefecte wegen en perfecte banden, dus vroeg of laat ben je ook eens aan de beurt.

english For English please scroll down.

Laatst nog, bij de Boodschappenrit, was het mijn beurt. Langzaam voelde ik het steeds zwaarder gaan en ja hoor, zacht als boter. Nou, dan zit er niets anders op dan herstellen.

Quest op twee wielen ...

Velomobiel tas achter het goede voorwiel geplaatst (dank voor de tip, Roef) en de Quest op 2 wielen gezet. De F-Lites gingen er zonder bandenlichters makkelijk af.
Buitenband nakijken, niets te vinden. Binnenband checken, niets te vinden. Hmm, oppompen dan maar weer. Je voelde 'em zacht worden. Uiteindelijk bleek er een heel klein iene-mienie gaatje op een handbreedte naast het ventiel te zitten. Nogmaals de buitenband nagekeken, niets te vinden.
Binnenband gelijk maar geplakt, we hadden toch tijd zat en anders zou ik beide voorwielen van Kojaks moeten voorzien. (Waarom heb ik dan ook als reserve set een compleet ander type band bij me ?)
Het plakken en band omleggen was gauw gebeurd en wij konden onze weg vervolgen.

Voor de volgende rit zou ik thuis de voorbanden nog op de juiste druk brengen. Niet dat ik iets van enig drukverschil had gemerkt, maar gewoon voor de gemoedsrust.
Dus de pomp met de manometer gepakt en dan beginnen met het verwijderen van het stofkapje. PSSSSSHHHHJJJJ !!!
Voor ik het wist had ik ineens het interne van een Frans ventiel in de vingers ...

Een mooi stukje techniek ...
Hmm. Waarschijnlijk was het ventiel zo vast gedraaid en/of het inwendige zo los dat bij het losdraaien van alleen al de stofkap het komplete binnenwerk eruit kwam.
Het zal je maar gebeuren als je buiten staat en het uit je vingers glipt, dan kan je lang zoeken naar zo'n verfijnd stukje techniek in het lange gras ...

Nu was het alleen een kwestie van terugplaatsen en vastdraaien, band op spanning brengen en gaan voor de Middagrit.

Naschrift : Voor een korte impressie van de woensdag rit zie deze link op de Rotte Rijders.

english  A flat tire, it happens to all of us. Unfortunately we don't live in a perfect word with perfect bicycle lanes and perfect tires, so once in a while it's your turn.

Lately, at the Boodschappenrit, it was my turn. Slowly I felt the pedaling become more and more laborious. A quick peek and yes, there it was, soft as butter.
Well, ok then, ther's only one thing you can do and that is to stop and fix it.

Quest on two wheels ...

I put the Velomobiel bag behind the good front wheel (thnx for the tip, Roef) and tilted the Quest on two wheels. The F-Lite went off without any tire lever.
Checking the outer tire, nothing to be found. Checking the inner tube, also nothing.
Hmm. Putting some pressure on the inner tire and you could feel it losing pressure.
Eventually a very tiny puncture was the cause. Again checking the outer tire, nothing to be found.
So I put a patch on the inner tube. We had time on our side and otherwise I had to change the other front tire as well. (Why do I have a complete different type of outer tire as a spare set ?)

Fixing the inner tire was easy, as well as mounting the outer tire and we could continue our journey.

For the next ride I would check the pressue on both front tires. Not that I noticed any difference in pressure, but just to ease my mind.
So I took my pump and started to remove the valve cap.
PSSSSSHHHHJJJJ !!!
Before I knew it I suddenly had the inner part of a Presta valve in my hand ...

Some fine machined parts ...
Hmm. Probabely I had turned the valve too tight and/or was the inner part too lose so by loosening the valve cap I turned loose the complete set.
Suppose this would happen outside and it will slip through your fingers, it could take you hours before you can find something so small in the tall gras ...

Now it was just a matter of screwing it back in place, put some fresh air in the tires and of we go for the Middagrit.

Epilogue : For a short impression of the Wednesday ride see this link on the 'Rotte Rijders'.