vrijdag 29 juni 2018

Niets in de gaten / Didn't noticed a thing

Het zou een gewone woon-werk rit worden.

english For English please scroll down.

En zowaar direct bij de start een GPS signaal voor de verandering !
Bij het opdraaien van de Bermweg (die vanaf dat punt de Onderweg gaat heten) vanaf het fietspad met drie wielen over de lage vluchtheuvel heen, waardoor ik dit keer niet hoefde te steken en flintstonen.
Maar ik had niets in de gaten.

Komende vanaf rode fietspad rechtsaf de Onderweg opdraaien.
Het ging snel. Ook in het 'bos' bij Nieuwerkerk a/d IJssel, lees 'opgevoerd plantsoen', ging het sneller dan normaal. Oppassen dat ik mezelf niet ga opblazen, zo aan het begin van de rit.
Nog steeds had ik niets door.

Gouda kwam in zicht. Even spieken op de snelheidsmeter, hm, zo te zien al een halve minuut winst !
Nu niet gaan overhaasten maar gewoon lekker dit tempo vasthouden.

Nog voor Oudewater was het weer zo laat. De zon.
Vlak boven de horizon scheen 'ie recht in m'n gezicht, alles verblindend.
Op het smalle fietspad langs de N228 met links een vangrail in de heg en rechts een berm van zo'n 30 cm, gevolgd door een steil talud van een meter of 2 neem je geen risico en ga je desnoods stapvoets verder. Totdat de weg zicht buigt of de zon achter de bomen verdwijnt en ik weer zicht heb.
En nog steeds niets in de gaten

Met deze 'zonne-stops' tussendoor kan ik mijn PR wel vergeten maar goed, dat maakt niet uit, het is slechts een forensenritje.

Met een redelijk tempo kwam ik toch nog ruim binnen anderhalf uur aan op het werk.
Nog steeds niets maar dan ook helemaal niets in de gaten.

Ondertussen had mijn collega al koffie voor mij klaar gezet, thnx Hans !
Na de koffie mijn spullen opgehaald achter bij de receptie die ik daar afgelopen dinsdag had achter gelaten.
Ja hoor, eenmaal in de doucheruimte viel het kwartje, mijn verse set kleding en dito handdoek lag nog thuis !

Roeien met de riemen die je hebt.
Gelukkig had ik afgelopen dinsdag mijn overhemd niet al te diep onderin mijn rugzak gepropt.
Een extra klodder deo er tegenaan en het moet maar even zo.

Hopelijk hebben mijn collega's ook niets in de gaten.
Of zijn ze alleen maar beleefd ?




english It should be just another commuter ride.

And oh what a joy, directly at the start I got a GPS signal for a change !
Coming from the red cycle path, turning right on to the 'Onderweg' I rode across the small traffic island with all three wheels, so I could make the turn in one go without having to 'flintstone'.
I didn't noticed a thing.

Coming from the red cycle path, turning right on to the 'Onderweg.
I was fast. I was also fast in the 'forest' at Nieuwerkerk a/d/ IJssel, (one should read 'a blown-up plantation'). Be careful not to go to fast at the beginning of the ride.
Still didn't noticed a thing.

Gouda appeared at the horizon. A quick peek at the speedometer. Wow, half a minute faster then my regular ride ! No hurry, just keeping this tempo.

Before reaching the village of Oudewater, the sun came up and peeped above the horizon.
Right into my face, blinding me completely. The sunglasses didn't do a thing.

On the narrow cycle path along the N228, with on one side a guard rail and on the other side a 1 foot bank followed by a 6 feet deep steep slope, you don't take a risk and slow down to a step by step pace. Until the road bends away from the sun or sun disappears behind the trees again.
And even now I didn't noticed a thing.

With these 'sun-stops' it was impossible to set a new PR but never mind, it's just a commuter ride.
Within one and a half hour I travelled the 46 kilometers and reached Nieuwegein.

In the mean time my collegue has seen me parking the Quest and placed a hot coffee on my desk, thnx Hans !
After the coffee I went down to the reception and collected my stuff I stored behind the front desk.
And once in the shower room I noticed.

Aaaarrrgggghhhh !
I left my clean, fresh set of cloths and ditto towel at home !

Make do with what you have.
Fortunately I didn't cram my shirt too thight at the bottom of my backpack.
An extra clot of deoderant and non of my collegues will notice.

Or are they just being polite ?










vrijdag 15 juni 2018

De kale Quest / The naked Quest

De standaard Quest wordt standaard voorzien van een paar stickers.

english For English please scroll down.

Sommige dienen om de zichtbaarheid te vergroten, andere helpen de niet-met-de-Velomobiel-bekende omstanders te verduidelijken wat er nu precies voor hen staat / rijdt.
'Oh, het is een Quest. Ja, dus ... ???'

Nu heb ik jaren geleden al eens een Quest met tijger- en zebrastrepen gezien en vond dat best wel geinig. Maar om dit nu klakkeloos over te gaan nemen vond ik minder.
Dus onder het mom van 'beter goed gejat dan slecht verzonnen' heb ik mij laten inspireren door wat plaatjes die ik her en der op het internet vond.

Dan krijg je bijvoorbeeld deze, geinspireerd op straaljagers, welke in het kader van de CE normering op een Velomobiel zeker niet mag ontbreken:



Of deze, die zal iedereen vast wel herkennen:




Tijdens de vergaderingen van de Oliebollentocht 2017 kwam ik in contact met Hans van der W. te P., die op zijn beurt weer connecties heeft met de firma StickersNow.com   (niet te verwarren met de firma StickerSnow.com ).

Hij wist op 1 ochtend van mijn PowerPoint Prutsel een serieus sticker ontwerp te maken.

PowerPoint Prutsel

Na het verstrekken van de opdracht viel na niet al te lange tijd de langverwachte envelope in de bus.

Definitief ontwerp
Nu was het een kwestie van de papieren versie en de plakband restanten verwijderen. Even goed schoonmaken en ontvetten met een beetje spiritus op een doekje en het grote uitmeten en plakken kan beginnen.
De sticker liet zich makkelijk lossen en kon eenvoudig zonder luchtbellen gladgestreken worden.

Ziehier het resultaat :


Om het geheel te vervolmaken, zou er eigenlijk op de neus van de Quest nog zo'n beeldje moeten van 'The spirit of ecstasy' ...


Of deze is anders ook wel leuk:


Wie weet ... ;-)





english The standard Quest is provided with some decalls.

Some serve the purpose to enhance visability, some serve to clarify and help the non-Velomobile-people explaining what exactly is in front of them / whizzing by.

'Oh, it's a Quest. So what  ... ???'

Years ago I saw some Velomobiles with tiger- or zebra striping. I thought it looked rather nice. But simply copying this design is not my cup of thea.
So I let the great Internet with all its pictures inspire me.

As a result, one gets something like this, inspired by jets:


Or this one :

During the meetings for the 'Oliebollentocht 2017' I came into contact with Hans van der W. te P., who in his turn had connections with the firm StickersNow.com   (not to be confused with the other firm StickerSnow.com ).
He managed within a few hours to change my PowerPoint Tinkering into a serious decall design.

PowerPoint Tinkering

And a few days after giving the order the decalls arrived at home.

Definitive decall
Now it was only a matter of removing the paper test decall and sticky tape. A good rinse with some denatured alcohol and the measuring can start !
The decall was easely emoved from its protective backside and could be placed without any air pockets on the body.
Behold the final result:


To make it complete, there should be a small statue on the nose of the Quest, like 'The spirit of ecstasy' or this one ...


Or this one is also very nice:


Who knows ... ;-)

woensdag 13 juni 2018

De kleine Quest en de heule grote maaier / The little Quest and the very big Mower

Een mooie dinsdag ochtend om naar het werk te gaan met de Quest.

english For English please scroll down.

Droog, niet te warm, niet te koud.
De Kojaks voor recentelijk nog op 6,5 bar gebracht en de Schwalbe Almotion achter een zachtere 4 bar voor de rit naar Dronten, afgelopen zaterdag.
De ketting nog schoongemaakt en gesmeerd en in Dronten de achterveer laten vervangen door een stijvere veer. (helaas was er geen tijd meer om de veren voor ook te laten vervangen, komt later wel)

Dat ritje op en neer naar Dronten (dik 280 kilometer) had er wel ingehakt, merkte ik. Dus proberen om wat rustiger aan naar het werk te gaan, het is toch geen wedstrijd.
Maar ja, eenmaal op de rit kom ik toch langs markante punten en kijk ik toch stiekem op de snelheidsmeter. Automatisch begin ik te rekenen, lig ik op schema, stel dat ik nu wat sneller trap, verbreek ik wellicht mijn eigen record !
En bij het vorige kruispunt kreeg ik voorrang, hoefde niet eens te wachten dus ...

Met een aanloop van 35 kilometer besteeg ik de brug over de Hollandsche IJssel nabij Achthoven.
Dat de snelheid wat terug liep was geen probleem, straks een mooi stuk naar beneden en daar kan ik gas geven !

Druk schakelend en gas gevend begon de rit naar beneden. Op het fietspad wandelde een wat moeilijk kijkende hardloopster, die een wijzend gebaar naar achteren maakte.
Geen idee wat ze daarmee bedoelde, ik ging toch ruim genoeg om haar heen ?
Even later werd het mij duidelijk, beneden was een maaimachine bezig de bermen te maaien.

Een soortgelijk apparaat.
Het bleek een gigantisch apparaat te zijn, een soort van enorme stofzuiger gemonteerd aan een trekker met daarachter een nog grotere kar waarin het gras en overig snijsel werd opgevangen.
En dusdanig breed dat de wielen zowel links als rechts de berm raakte.
Kortom, ik kon er met geen mogelijkheid langs.

N228 met rechts het mooie fietspad en pas gemaaide berm.
Het apparaat was druk bezig de berm te maaien, met donderend geraas werd het snijsel via een dikke slang opgezogen terwijl de diesel van de trekker dat geluid nog probeerde te overstemmen.

Tja, daar sta je dan, achter een achterwiel die net zo breed is als de Quest, te toeteren met een toch vrij luide scooter claxon. Kansloos.
De chauffeur zal wel gehoorbescherming dragen of heeft de radio aan, kortom hij zal mij never nooit kunnen horen.

'Min. 20 meter afstand houden' las ik op het bord aan de achterkant, welke steeds dichterbij kwam terwijl de combinatie achteruit reed.
En hij kwam harder achteruit dan ik de brug terug op kon flintstonen ...
Geen tijd voor plan B, ik moet hier weg ! Weg uit die dode hoek.

Links de langsrazende auto's op de N228 en een vangrailtje, rechts een talud.
Geen keuze, dan maar het talud af.

Schuin op een talud in het gras is het niet makkelijk uitstappen, zoals ik eerder al eens heb mogen ervaren.
Uiteindelijk wel gelukt, ff zwaaien naar de chauffeur om er zeker van te zijn dat hij mij ook gezien heeft (ja, ik rij namelijk zonder vlaggetje ...) en vervolgens kon ik onder de maaiarm doorlopen met de Quest om daarna weer mijn weg te kunnen vervolgen.

Geen KOM of PR dit keer, maar dat hoeft ook niet bij forenzen.





english  A nice tuesday morning for commuting with the Quest. No rain, not too hot, not too cold.

The Kojaks in front were recently inflated to 6,5 bar and the Schwalbe Almotion at the back inflated to a more softer 4 bar for the ride to Dronten, last saturday.
The chain was cleaned and lubed and in Dronten they replaced the back spring for a stiffer one. (unfortunately there was no time left to replace the front springs, I'll do that next time)

The ride to Dronten and back to Rotterdam again (more than 280 kilometer) had taken a lot of energy. So I tried to keep the speed down a little, commuting is not a race.
But once on track I passed some distinct points along the way and I peeked at the speedometer. Automatically I start to calculate, am I on scheme, suppose I put some more effort in, perhaps I can set a new record for myselfe !
And at the last crossing they let me go first, so I gained a few seconds and ...

Taken a run of 35 kilometers to climb the bridge over the 'Hollandsche IJssel' near Achthoven.
The speed was decreasing on the way up, no problem, it will increase on my way down and with no sharp bends in the road I can go full speed to the next town !

The descend started as I was busy shifting to the right gear and pusching on the pedals. On the bicycle path walked a runner with a somewhat troublesome look on her face, making a pointing gesture to her back.
I've got no idea what she meant, there was plenty room between us ?
When I passed her, I saw a mowing machine down below the bridge.

It was a kind of monster like this.
It was huge, a giant vacuum cleaner mounted on a tractor with an even bigger trailer.
It was so enormous each wheel, the width of a Quest, touched the left and right bank of the cyclepath. Long story short, there was no way for me to pass.

The N228 with on the right a nice cycle path with freshly cut banks
The monster machine was mowing the bank, the cuttings were sucked up and with a lot of noise thrown in the trailer, while the diesel engine of the tractor was trying to make even a louder noise.

There I was, standing behind a rear wheel the with of the Quest, honking my quite loud horn. Not a chance.
The driver must be wearing his ear protection or is listening to the radio or whatever, there is no chance he would notice me.

'Keep your distance' I read on the sign at the back, while the monster machine came reversing towards me.
And it was reversing faster than I could flintstone back on the bridge ...
No time for plan 'B', I had to get out !

On my left there were cars whizzing by on the N228 and a small guardrail, on my right a sloping bank.
So no choiche, down the bank we go.

Getting out of a Quest while standing on a banked slope is a hazardous enterprise, is my experience. 
Eventually I made it, a wave to the driver just to be sure he noticed me (well ok, I confess, I ride without a flag ...) and now I could pass underneath the mowing arm.

So no KOM or PR this time, but there's no need to while commuting.

zondag 27 mei 2018

Rotte Rit 5 / Rotte Ride no. 5

Meer dan 750 deelnemers ! Dat is meer dan het dubbele aantal deelnemers van de bijna legendarische Oliebollentocht van 2016 in Dronten !

english For English please scroll down.

Echter niet voor de Rotte Rit, maar voor de Nesse Loop die dezelfde dag en op dezelfde lokatie georganiseerd was.
We kregen nog een mailtje van de organisatie met een voorzichtige vraag of we niet om de tafel wilden komen zitten. Men wilde praten over hoe ongelukken (?) te voorkomen.
Wat bleek, er schijnt ook een motorclub te zijn met de naam 'Rotte Rijders' ...

Hans was al bezig met zijn camera toen ik om kwart over negen het Maltaplein op reed.
Helaas kan hij nog niet meerijden, zijn Quest xs staat nog steeds in Dronten te herstellen van de klap. Gelukkig gaat het steeds beter met de patient en volgens dokter Paulus zal de Quest weer rijden nog voor Cycle Vision ! Alleen zei hij er niet bij welk jaar ;-)
Ach, het is net als met goede wijn, het heeft zo z'n tijd nodig.

Vers gespoten Quest xs, nu drogen.
Langzaam maar zeker kwamen er steeds meer deelnemers van de Rotte Rit aan. Opvallend was het grote aantal vrouwen dat mee reed, bijna 1/3 van de in totaal 14 deelnemers.
Het was weer een bont gezelschap. Naast de standaard Velomobielen en ligfietsen waren er dit keer ook 2 eigenbouw trikes met achterwielbesturing (!) en een tandem bij.

Om 10:00 (de geplande starttijd) was Hans nog druk bezig koffie en thee uit te serveren (met dank aan onze sponsor Verhage) en was iedereen gezellig aan het kletsen.
De Velomobielen trokken natuurlijk veel aandacht van zowel groot als klein publiek. En het was helemaal feest als je er in mocht zitten en op de rode knop (de claxon) mocht drukken !

'En die camera voorop tussen de spiegels is ervoor zodat ik alles goed kan zien wat er voor mij gebeurt.'
De meneer die naar mijn Quest stond te kijken knikte instemmend. Hmm, iedere keer vergeet ik weer hoe serieus ik over kom op mensen die mij niet kennen ...

Uiteindelijk vertrekt de stoet een half uur later dan gepland. Even nog was ik bang dat wij de hardlopers tegen het lijf zouden lopen maar ik realiseerde mij al snel dat de 7 kilometer pas om 11:00 zou starten.

Drukte bij de start valt reuze mee
De route voerde ons zoveel mogelijk door het nog groene gedeelte van de Randstad. Het tempo was omgekeerd evenredig met de temperatuur.
Alhoewel iedereen het tempo omhoog wilde hebben, lukte het maar niet om de groep harder te laten rijden. Alleen het gat werd groter tussen mij en de groep.
Dan maar iets terug laten zakken totdat het gezellige gekeuvel van de groep weer duidelijk hoorbaar was.
Het draait nu niet om de snelheid, maar om de gezelligheid en het lekker toeren met z'n allen.

Bentwoud
 Na een stuk door het Bentwoud te hebben gereden was het tijd voor slagroom met appelgebak en koffie bij de Schenkerij in Benthuizen.
Marius, hartelijk bedankt voor deze traktatie !

Wat er af gaat, moet er ook weer aan.

stelletje Rotte Rijders bij elkaar ...

 De rest van de route voerde ons onder andere door het stiltegebied tussen Zoetermeer en Leiden.

Ssst !
 En langzaam maar zeker kwamen we weer via de andere kant van de Rotte terug in Nesselande.

Gé door de bocht
Hier had onze sponsor nog een verrassing in petto, namelijk de verloting van een hoge druk fietspomp. Uiteindelijk ging de pomp naar Niels.
Niels, van harte !

En na een hartelijk afscheid ging eenieder weer op huis aan.
Mensen, bedankt weer voor deze toffe rit !

Naschrift:
Na vele uren monteren is het Hans -TheMoviemaker- Fransen weer gelukt om er een leuk filmpje van te maken !


english More then 750 participants ! That's more than double the number of participants of the almost legendary Oliebollentocht 2016 in Dronten !

Not for our Rotte Ride, but for the Nesse Run which was organised at the same date and at the same location.
We recieved an e-mail containing an invitation to a meeting. They wanted to discuss safety and how to prevent accidents. (?)
There also seems to be a motor club with the name 'Rotte Rijders' ...

Hans was already checking his camera when I arrived at 09:15 at the Maltaplein.
Unfortunately he cannot join this ride, as his Quest xs is still recovering in Dronten from the terrible crash. According to 'docter' Paulus from Velomobiel.nl the patient is doing just fine and will ride again before the start of Cycle Vision !
He didn't mention if he ment CV 2018 or CV 2019  ;-)
Oh well, it's just like a good wine, it takes time ...

Freshly spray painted Quest xs.
Slowly but surely more and more participants arrived. Surprisingly almost 1/3 of the participants was female.
There was a great variety of bikes, not only Velomobiles like the carbon Quest, Quattro Velo and Strada, but also unfaired recumbents and even a tandem bike and two fabulous DIY delta trikes with rear wheel steering !

At 10:00 (the original starting time) Hans was still busy serving coffee and thea (thanks to our sponsor Verhage) and everybody was chatting and having a good time.
Our Velomobiles  were the center of attention for the great and small. Oh, what a joy if they let you sit in it and press the red button (the claxon) !

'And this camera in front of the velomobile between the mirrors gives me an excellent view of the traffic in front of me.'
The man checking out my Quest nodded approvingly.
Oh dear, every time I forget how serious I appear to be to people who do not know me ...

Eventually the procession starts half an hour later as planned. For a moment I was afraid we would meet the runners on the same track but I realised they would start at 11:00, so no problem at all.

the crowd at the start ...
The route took us as much as possible through the green part of the 'Randstad' (the collection of cities between Amsterdam and Rotterdam). The speed was inversely proportional to the temperature.
Although most riders wanted to go faster, I didn't succeed to increase the speed of the group. Only the gap between me and the group increased.
Oh , well, adjusting the speed again until I could hear the chitchat of the riders.
Speed is not important for this ride, just crusing along and having a good time with each other is what matters.

Bentwoud
After passing through Bentwoud forest it was time for whip cream with apple cake and coffee at de Schenkerij in Benthuizen.
Marius, thanks a lot for this treat !

replenishing the lost calories.

a herd of Rotte Riders ...

 The next part of the route lead us through the area between Zoetermeer and Leiden.

Ssst !
Slowly but surely we arrived at the other side of the river Rotte on our way back to Nesselande.

Gé taking a turn
Back in Nesselande our sponsor had a surprise for us, the raffle of a high pressure bicycle pump !  The pump was won by Niels.
Niels, congratulations !

We said our goodbys and everybody went on their way home.
Many thanks to all our participants for making this ride a success !

And after many hours of editing Hans -TheMoviemaker- Fransen managed to make a nice YouTube movie of our ride !

maandag 7 mei 2018

Let's talk tubeless / Let's talc tubeless

Tubeless. Maar waarom eigenlijk ?

english For English please scroll down.

Tubeless banden, dit zijn speciale banden zonder binnenband, zijn uiteraard lichter en hebben nog minder rolweerstand. Dus kan je harder terwijl je niet harder trapt, vergeleken met de standaard binnen- en buitenband kombinatie.
Saukki heeft er een mooi blog over geschreven.

Als ik zijn ervaringen zo lees denk ik niet dat het iets voor mij is. Ik zie mijzelf al staan hannesen met een lekke tubeless band aan de kant van de weg.
Nee, dat is niets voor mij.

Die mindere rolweerstand blijft wel lonken.
Je kan natuurlijk een keuze maken voor andere banden met minder rolweerstand, Wim Schermer heeft daar diverse malen over geschreven.
Maar er is nog een methode, namelijk het gebruik van talkpoeder.

Talkpoeder (wie is er niet groot mee geworden ?) bestaat eigenlijk uit minuscule kleine plaatjes die makkelijk langs elkaar glijden. Door de binnenband in te wrijven met dat spul zorg je ervoor dat er dus bijna geen wrijving kan optreden tussen de binnen- en buitenband.

De wrijving tussen de binnen- en buitenband ontstaat door de vervorming van de band op het wegdek. Nu moet ik zeggen dat ik mijn Kojaks al aardig draaien en ik kan mij haast niet voorstellen dat een beetje van dat witte spul ze nog beter zal doen draaien.


Ach, laten we het eens gaan proberen. Zo gezegd, zo gedaan.
Vlak voor de Stroopwafeltocht de Quest op z'n kant gelegd en de binnenbanden voorzien van een laagje talkpoeder.
Bij het monteren van de banden viel het mij gelijk op; de binnenband glijdt heel soepel door de buitenband. (ik draai de binnenband altijd zo dat het ventiel bij de 'j' van Kojak zit, scheelt mij later weer zoekwerk)

Don't try this in home
No really, don't try this in home !


Op weg naar de Stroopwafeltocht merkte ik er niet veel van. Tja, de wielen draaiden van zichzelf al soepel. Al zou dat talkpoeder 90% van de (toch al minimale) wrijving opheffen, zou de winst naar mijn verwachting slechts gering zijn.

Aangekomen bij de Waag was het een drukte van jewelste. En niet alleen omdat er markt was. Zo'n 25 ligfiets(st)ers hadden zich verzameld voor een rit door het groene gedeelte van de Randstad.

Omnomnom ...
Nu is een toertocht niet de meest geschikte testmethode, maar het viel mij wel op dat ik op de terugreis op het fietspad langs de A20 dik 40 km/uur gemiddeld reed.
Rook de Quest stal ?
Wat zat er precies in die stroopwafel ?
Kwam het door de rugwind ?
Was de Quest een stuk lichter geworden door het verlies aan bagger uit de achterste wielkast ?
Was ik eindelijk warm gedraaid na zo'n 70 kilometer ? 
Was het misschien het placebo effect ?
Of was het een combinatie van een of meerdere factoren ?

Zullen wij het antwoord hierop ooit te weten komen ?
Wellicht kan Wim Schermer eens een pendel proef doen om een definitief antwoord op deze vragen te krijgen. Voor mij is deze proef geslaagd.
En wie weet doet dit witte poeder ook wonderen voor de ketting ! ;-)





english Tubeless. Why ?

Tubeless are a special kind of tire, they don't need an inner tube, so they are lighter and have less rolling resistance. With the same effort you can go faster compared to the normal combination of inner- and outer tire.
Saukki wrote a nice blog about this subject.

Reading his experiences, I don't think it's something for me. I can imagen myself fumbling with a flat tubeless tire at the side of the road ....
No, thank you.

Less rolling resistance has caught my eye.
One can choose a different kind of tire with less rolling resistance, Wim Schermer wrote numerous articles about this subject.
But there is another methode, the use of talcum powder.

Talcum powder consists of very small slabs which can slide easily. By rubbing the inner tire with talcum powder one greatly reduce the friction between the inner- and outer tire.

This friction is caused by the deformation of the tire on contact with the road. I must confess my Kojaks rotate nicely and it's hard to imagine a little white powder will make them even run smoother.


Oh well, let's give it a try.
Just before the start of de Stroopwafeltocht (treacle-waffle ride) I put the Quest on its side and added the powder.
Mounting the tires I noticed how smooth the inner tire slides inside the outer tire. (I always put the valve at the 'j' of Kojak so I can easily find it later on)

Don't try this in home
No really, don't try this in home !


I didn't noticed very much difference on my way to the ride. The wheels were already turning smoothly. Even if the talcum powder reduces 90% of the (minimal) friction, the gain must be minimal.

Arriving at the start in Gouda, I saw a lot of people. Not only because there was a market going on. About 25 recumbent riders has gathered for a ride through the greenest part the Randstad.

Omnomnom ...
A recumbent ride is not the most ideal test methode, but I noticed going home after the ride I did an average of 40 km/hour on the cycle path along the highway A20.
What was inside this stroopwafel ?
Was it because of a tailwind ?
Was the Quest lighter due to a loss of sand and mud out of the wheelarch ?
Was I finally warmed up after 70 kilometers ?
Was it due to the placebo effect ?
Or was it a combination of these effects ?

Will we ever find an answer to this question ?
Perhaps Wim Schermer can run a test for a definitive answer.
As for me, the test is a success.
And who knows this white powder will also do magic when applied on the chain !  ;-)