maandag 30 maart 2020

Nieuwe banden / New tires

Nieuwe banden, vroeg of laat zullen we er aan moeten geloven.

english For English please scroll down.

Vooral door het remmen wordt het rubber zwaar op de proef gesteld en ook van mijn Gocycle banden begon op sommige plekken al het canvas door het loopvlak heen te komen. De hoogste tijd voor nieuwe sloffen.
Nu is de keuze stress voor Questrijders groter dan voor bijvoorbeeld DF rijders. Vanwege de kleinere wielkast van de DF is de keuze van de banden beperkt.

Maar goed, de Gocycles zijn mij goed bevallen, dus afgelopen zaterdag besloten de lokale middenstand in deze barre Corona tijden eens een financiele injectie te geven en een paar nieuwe Gocycles besteld.

Aangezien ik deze week hoofdzakelijk thuis zou werken had ik mijn huisadres ook als afleveradres opgegeven.
Nog even begon ik te twijfelen toen bekend werd dat mijn aanwezigheid op woensdag 1 april op de zaak gewenst was. Ach, het zou geen probleem voor mij zijn als de levering donderdag of vrijdag plaats zou gaan vinden.
De banden zullen mijn relatief korte ritjes nog wel uithouden en er zat een speciale track-and-trace optie op mijn zending, dus die zou ik op de voet kunnen volgen !

Helaas, die vlieger ging niet op. 
Want nog geen 48 uur na mijn bestelling werd er al een pakket bij mij aan de deur afgeleverd.

Garden Boy ?
Je raadt het al, daar waren de Gocycles al ! Met recht een snelle band ;-)

2 sets, links en rechts
En netjes 2 sets, links en rechts. Kijk maar eens goed naar het profiel.
Ik monteer ze dusdanig, dat als je er bovenop zou kunnen kijken, het profiel een pijl vorm die naar voren wijst.
Bij het rijden op een nat wegdek komt de punt van de 'pijl' het eerst in contact met het wegdek en gaandeweg verplaatst die het water naar buiten.

Is dat belangrijk ?
Nee. Bij het rijden met droog weer merk je er niets van en ik meen ergens gelezen te hebben dat aquaplaning bij (lig?)fietsen pas optreedt bij snelheden rond de 220 km/uur.
Maar ik rij nou eenmaal fijner als voor mezelf weet dat het profiel de juiste kant op wijst.




english New tires, sooner or later we'll all need a pair.

Especially braking will cause a lot of wear on the tires and also my Gocycles started to show some canvas at certain places.
Time for some new rubber.
But what kind  of new rubber ? There's so much to choose from, as a Quest rider. When riding for instance a DF, life is much more simpler. Due to the narrower wheel arches, the choice of tires is much more limited.

Oh well, I like the Gocycles so I decided last saturday to put a financial boost in the local economy during these fierce Corona times and ordered a set of new tires.

And because I worked from home this week my home adress was also the delivery adress.

When the company asked my to come to the office the first of April I started doubting. Oh well, it  shouldn't be a problem if they deliver the goods on Thursday or Friday.
The old tires will survive my relative short rides and my delivery came with a special track-and-trace option, so I could follow my ordere every minute of the day !

No, that didn't worked as planned.
Because before I could check the track-and-trace code, within 48 hours, a package was delivered at my door.

Garden Boy ?
You've guessed it, there they are, the Gocycles ! Truely a fast tire ;-)

2 sets, left and right
And I've got two sets as well, left and right. Check the profile on the tires.
I'll mount them in such a way, that if one could look on top of then, the profile will make an arrow pointing forward.
So when riding on a wet road, the point of the arrow will come in contact with the road first and while rolling the profile will displace the water outwards.

Does this matter ?
No. When riding in dry conditions one doesn't notice a thing and I think I've read somewhere aquaplaning in recumbent riding starts at  about 220 km/h.
It's just something between my ears, I ride much more comfortable knowing the profile of my tires is right.



zondag 29 december 2019

Oliebollentocht 2019 / OBT 2019

Onder de bezielende leiding van Bram gaan we naar Utrecht voor het verrijden van de jaarlijkse Oliebollentocht.

english For English please scroll down.

De voorbereidingen had ik al getroffen: een speciale thermo cover om de reserve banden op temperatuur te houden.

Als het werkt voor Max Verstappen, zal het ook voor mij werken ;-)
's Ochtends vroeg las ik de eerste berichten al van Cees Roozendaal uit Hippolytushoef, het was daar kou, wel -3 centimeter (!)
Hmm, hier voelde het al niet veel warmer.

De Quest staat al te trappelen van ongeduld ...
In alle vroegte op naar het Maltaplein in Rotterdam Nesselande om vanaf daar met 14 Velomobielen te vertrekken.

pré Oo-Bé-Té

Even voor acht uur vertrokken wij en na nog geen 500 meter was het al raak, ik had de bocht Boulevard - Brandingdijk net ff te krap genomen waardoor mijn voorwiel 5 centimeter lager in het gras terecht kwam.
Met een klap van de schuimkap tegen mijn oor werd ik op hardhandige wijze aan herinnerd dat een zonnebril prima helpt om vliegjes e.d. uit de ogen te houden, maar een slecht idee is om mee te gaan fietsen in het donker.

Het blijft een mooi gezicht, de zonsopkomst

Na een paar uurtjes rustig trappen (hoe groter de groep, hoe lager het tempo) en een paar plaspauzes kwamen wij uiteindelijk aan bij het startpunt, Anafora in het Maximapark.

De heen- (en terug) weg
Nadat wij ons hadden ingeschreven en was het tijd voor koffie en bijkletsen met bekenden uit binnen- en buitenland.
Om de boel een beetje te spreiden waren de dik 150 deelnemers in groepen verdeeld die een paar minuten na elkaar starten.

Ik ben d'r klaar voor. (foto: Erik van Dongen)
En weer ging het na de eerste paar 100 meter mis. Ik zou nog ff snel de camera recht zetten, maakte de schuimkap aan de voorkant los en woesj ! Natuurlijk sloeg de (rij)wind eronder en de kap belandde achter mij op het fietspad.
Snel uitstappen, kap halen, camera recht en snel door om de groep bij te halen. Gelukkig lag het tempo niet te hoog en kon ik weer snel aansluiten.

Over de Dafne Schippersbrug
Op zich ging het rijden met zo'n grote groep in de stad best goed, maar het tempo ligt te laag om profijt te hebben van de aerodynamische vorm van de Velomobiel.

De Dom in de steigers ...
Onderweg reed ik een stukje naast John Williams, die helemaal uit Engeland gekomen was en zijn handschoenen vergeten was. Nou, dan leen je die van mij toch ?
Bij de finish heeft de arme man meer dan een half uur lopen zoeken naar een berijder van een witte DF om de geleende handschoenen terug te kunnen geven, echter niemand kon hem helpen.
Tja John, ik rij een witte Quest ;-)

Een Domplein vol met velomobielen en velonauten, waar je ook kijkt.

Zoek de Rotte Rijder
Na het statie portret ging de stoet verder door de stad en kwamen we niet veel later uit op het breedste fietspad ter wereld, voormalig vliegveld Soesterberg.
Maar eerst nog ff treintje spelen.

Kedeng-kedeng, kedeng-kedeng, oe oe !

Ready for take-off !
Na het speelkwartier konden we op weg naar de koffie en gebak in Oud London om daarna weer verder te gaan met de tocht.

Gelukkig niet alleen stad, maar ook een beetje groen
Op een gegeven moment viel er een groot gat. Eindelijk een kans om wat tempo te maken en warm te trappen, dus vol gas achter de Quattrovelo aan.
Helaas, bij het dicht rijden van het gat verdween de Quattrovelo in een bocht uit het zicht.
Het bleek dat kort na de bocht een T-splitsing was, maar de Quattrovelo was in geen velden of wegen te zien.
Dan zit er niks anders op om te wachten op de rest om daar achter aan te sluiten.

Niet veel later kwam er een groepje waar ik achteraan kon sluiten voor het laatste gedeelte van de rit.
In Nieuwegein nog even een heel klein stukje van mijn woon-werk route (Nedereindseweg) en door naar Anafora.

Finish Oliebollentocht 2019, kom maar op met die snert.
Nadat iedereen weer een beetje op temperatuur was, konden we hergroeperen om de thuisrit aan te vangen.

Klaar voor de thuisreis
De groep voor de thuisrit was wat compacter, aangezien er een paar nog bleven eten.
Dit had als voordeel dat de snelheid wat omhoog kon.

Errug donker 
 Dit keer toch maar de zonnebril af gelaten, hopende dat al het vliegend gespuis verdwenen zou zijn.

Hierbij nog een uitermate zeldzame opname van de Grote Smurf die verkeerd reed. Was het de vermoeidheid, een beslagen bril of een verkeerde inschatting ? In een bochtige T-splitsing stond de voorste DF pardoes in het gras naast de weg. Vreemd, dat doettie anders nooit.

M'n gras, daar gaat m'n gras !!!
Dank aan de organisatie en niet te vergeten de vrijwilligers voor een grandioze Oliebollentocht en uiteraard ook dank aan onze Grote Smurf voor het gidsen van de Rotte Rijders van en naar Utrecht !

Hierbij nog film van de Oliebollentocht 2019
(en nog eentje van alleen de tocht zelf met onderweg commentaar van Hans F.)




english This year Bram will guide us to Utrecht for the traditional 'Oliebollentocht'. A Velomobile ride, held at the end of the year in a different city with lots of participants from all over the world.

I've made my preparations: a special thermo cover to keep the spare tires at just the right temperature.

If it works for Max Verstappen, it shall also work for me ;-)
At 06:00 I read the first message of Cees Roozendaal from Hippolytushoef, it was cold outside he said, it was -3 centimeter (!)
Hmm, it wasn't much warmer over here.

The Quest is ready to go
At around 07:45 we all gathered at the Maltaplein in Rotterdam Nesselande with 14 (!) Velomobils to leave for Utrecht.

pre Oo-Be-Te
We were about 500 meters on our way and there it happend. In one of the first corners my front wheel went for the grass 5 centimeter below the tarmac.
A whack of the foam cover against my ear remindend me not to wear sunglasses when riding in the dark.

Always a nice view, the sunrise

After only two hours of gently pedaling (the bigger the group, the lower the speed) we arrived at the start, Anafora in the Maximapark.

From Rotterdam to Utrecht (and back)
After we completed the sign-in process we got ourselfs some coffee and took some time to chat.
In an attempt not to block the city completely with Velomobiles, the more than 150 participants were divided into groups which started every two minutes.

I'm ready, lets go. (photo made by Erik van Dongen)
And again after a few hundred meters it went wrong. I tried to adjust the action cam while riding but the wind took hold of my foam cover and 'Whoosh', there it took off and few away.
Quickly got out of the Quest, pick up the foam cover, adjust this stupid action cam and full throttle to catch up with the group.

The Dafne Schippers bridge
Riding a Velomobile through the city was ok, a few very tight corners here and there but the speed is not enough to really benefit the aerodynamics of the Velomobile.

The Dom in scaffolding  ...
I found myself riding along John Williams, who came all the way from the UK without his gloves and he was complaining on his cold hands. No problem John, just take my gloves so you can keep on filming.
At the end of the OBT this poor man has been searching for over half an hour for a white DF rider who lent him a pair of gloves, but nobody could help him.
Well John, I ride a white carbon Quest, not a DF ... ;-)

At the Dom square it was packed with Velomobiles and Velonauts, a magnificent view.

Spot the 'Rotte Rijder'
After all the pictures were taken we went along and arrived at the broadest bicycle lane in the word, an unused airstrip at former Airport Soesterberg.
But first we ride like trains.

An old railroad track transformed into a bicycle lane

Ready for take-off !
After playtime was over we continued our way to the coffee stop at Oud London and went on with our journey.

Not only bricks and concrete, also some green stuff
At a certain moment there was a great gap between the groups. A fine chance to get up to speed and pedal myself warm and chase the Quattrovelo in front of me. Unfortunately the Quattrovelo had some more luck at the crossings and I lost  sight of him in a bend.
When I passed this bend in the road, I noticed a T-junction but not a trace of the Quattrovelo.
Ok, never mind, I'll just have to wait for the others so I can join them.

After a few minutes other Velomobiles arrived and together we continued our ride.
In the city of Nieuwegein we took a very small piece of my commute Rotterdam - Nieuwegein  (Nedereindseweg) and we ride on to the finish at Anafora.

Finish Oliebollentocht 2019, now it's time for hot soup.
The hot soup warmed our chilled bones and the 'oliebollen' filled our stomachs. But now it's time to go home, so we round up the other 'Rotte Rijders' for our journey back to Rotterdam.

The start of the journey home
A few stayed for dinner so the group was smaller than this morning. And a smaller group means a higher speed.

Very dark 
 This time I was wise enough to leave my sun glasses in my bag, hoping all the flies have gone. I've learnd my lesson.

And now, an extremely rare capture of  our big leader 'Papa Smurf' taking a wrong turn. A bend in the road in combination with a T-junction and suddenly the DF was hitting the grass. Was it due to fatigue, fogged up goggels or wrong judgement ? I'll guess we'll never know.

A DF in the green !!!
Many thanks to the organisation and of course the volunteers for this magnificent event and also many thanks to our big leader 'Papa Smurf' for guiding the 'Rotte Rijders' from Rotterdam to Utrecht and back again !


And here you have the complete movie of the Oliebollentocht 2019
(and another one, just the ride from start to finish with some comments on the way by Hans F.)


zondag 22 september 2019

Ovale kettingwielen / Oval chainrings

Ovale kettingwielen, wie kent ze niet ?

english For English please scroll down

Hans heeft ermee gereden op zijn Optima Cheetah, echter zijn deze erop blijven zitten toen de Cheetah werd verkocht.
Na een tijdje 'rond' te hebben gereden met de QuestXS begon het ovale bloed toch weer te kriebelen en op een gegeven moment had Hans een mooie set gevonden. Nu moest het alleen nog gemonteerd worden.

Op zich is het geen rocket science, echter het gaat zoveel beter en sneller als je de juiste spullen, ruimte en ervaring hebt. 
Dus kreeg ik de uitnodiging van Hans om mee te gaan naar Lattrop, alwaar Peter -Ovaal- de Rond zijn werkplaats heeft.


Hoe dichter in de buurt van Lattrop, hoe rustieker de omgeving
Na een hartelijk ontvangst in huize de Rond met koffie en koek in de tuin werd het tijd om aan de QuestXS van Hans te gaan sleutelen.

Voor de operatie
We beginnen bij het begin.
Hans nam plaats in de QuestXS zodat Peter de juiste stand van de cranks kon bekijken. 
'Maarre, staat de stoel eigenlijk wel goed ?' begon Hans twijfelend ...

En toen begon het. 
De stoel kon inderdaad nog 2 gaatjes omlaag, het crankstel kon een stuk naar achteren dus moest ook de ketting worden ingekort en vervolgens moesten natuurlijk ook de voetengaten aangepast worden.

'Met passen en meten wordt de meeste tijd versleten.' Deze tegeltjeswijsheid ging ook hier op. Ondertussen was het tijd voor een heerlijke lunch in de zonnige tuin, gezellig bijkletsen onder het genot van een bakkie thee.

Na de lunch begon het echte werk, waar we eigenlijk voor gekomen waren, het monteren van de ovale kettingwielen. Ook dit vergt tijd, de voorderailleur moet ook een kleine modificatie ondergaan en opnieuw worden afgesteld en ondertussen was de ketting na het verwijderen van de sluitschakel ontsnapt en had zich verstopt diep achterin de kettingbuis.

Klaar voor de duik in de donkere krochten van de QuestXS
Politoeren van de voorderailleur
Eind goed, al goed, tijd voor een proefrondje.
Zo te zien aan de grote glimlach op het gezicht van Hans heeft Peter weer puik werk verricht.

Nu we er toch zijn, heb ik gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om proef te rijden met de aangepaste demper van Peter, waarover later meer.

Na nog een rondje koffie (dank je wel, Grytsje !) gauw de Questen weer in de bus geladen.
Na dik 2 en een half uur rijden en diverse files was de bus terug in Alphen. Nu wij nog terug naar Rotterdam. Zo te zien zitten die tandwielen wel goed, met dik 50 km/u over de Brandingdijk lopen scheuren :-)

Snel nog ff boodschappen gedaan, gegeten bij Hans en Ellen en door naar huis voor een welverdiende douche.




english Oval chainrings, never heard of ?

Hans used to ride oval chainrings on his Optima Cheetah, unfortunalely when the QuestXS came the Cheetah had to go and was sold, taking the ovals with him.
After a while Hans found another set and now the only thing was to mount them in the QuestXS.

It's not rocket science, but it's a lot easier and faster when one has the right equipment, enough room and experience.  
So I got an invitation from Hans to join him on his way to Lattrop, to the shop of Peter -Oval- de Rond


The closer to Lattrop, the more rural the surrounding
After a warm welcome by Peter and Grytsje we enjoyed some coffee and cake in the sunny garden, before we started tinkering at the QuestXS.

Before the operation
We start at the beginning.
Hans took place in his QuestXS so Peter could check the position of the cranks at the dead spot.
'But Peter, are you sure my seat position is correct ?' Hans asked doubtfull ...

This created an avalanche of actions. 
The seat was positioned two steps lower and the cranks were put a bit to the back. That means the chain has to be shortened as well and the footholes has to be enlarged.

After all this tinkering it was time for a lovely lunch in the sunny garden.

After the lunch, the real work started. The mounting of the oval chainwheels. This also took a lot of time, the front derailleur had to be adapted and readjusted too. In the mean time the chain, which was openend to get the frontderailleur out, managed to escape and hide itself deep inside the chain tube.

Ready to dive into the dark depths of the QuestXS
Polishing the front derailleur
All's well that ends well, now it's time for a testride.
Looking at the big grin on Hans' face, all the labour of Peter was not in vain !

As we are here, I could also take a testride with the modified damper of Peter. (more to come in another blog)

Another coffee before we go (thanks, Grytsje !) and then hurry up and load the Quests into the van. 
After more then 2 and a half hour of driving and several traffic jams the van was back in Alphen. Now we had to ride back to Rotterdam.
Hmm, those oval chainrings seem to work fine, looking at a speed of well over 50 km/h on the  Brandingdijk. :-)